Από νωρίς το Principal ήταν αρκετά γεμάτο, αφού οι διοργανωτές προνόησαν τα λεωφορεία που μετέφεραν τον κόσμο που δεν είχε άλλο τρόπο μετάβασης, να είναι στην ώρα τους. Έτσι και το support DJ set των Burning City είχε την παρουσία που έπρεπε, πολύ ωραίος τρόπος για να ζεσταθεί η ατμόσφαιρα και να εξαφανιστεί ίσως και η αμηχανία των τραγικών πραγμάτων που συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα…(πολλά τα gigs που ακυρώθηκαν σε Αθήνα κυρίως, αλλά και Θεσσαλονίκη)
Λίγο πριν τις 11 τελείωσα και την απολαυστικότατη συζήτηση που είχα με τον Dub FX, τη Flower Fairy και τον Cade, (αυτά σε άλλο άρθρο…) βγαίνοντας από το backstage, αντίκρισα ένα Principal σχεδόν γεμάτο…Ο κόσμος είχε ζεσταθεί για τα καλά και κοντά στις 11.15 ο Dub FX εμφανίστηκε στη σκηνή μαζί με την αρραβωνιαστικιά του Flower Fairy.
Από την πρώτη στιγμή φρόντισε να αποδείξει την αυθεντικότητα του live looping…και να μην σ’ αρέσει το μουσικό κράμα (dub, reggae, jungle, dubstep, dnb) που παρουσιάζει απλά σε κερδίζει με το beatboxing του – που όπως ίδιος υποστηρίζει είναι μέτριο και θέλει βελτίωση – και την εφευρετικότητά του. Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του περισσότερο τραγουδιστή και στιχουργό, κάτι που το δικαιολογεί εντελώς με κομμάτια όπως τα Society Gates, Love Someone, Time Will Tell, Flow, Fly with Me κλπ.
Αυτό που μου κέντρισε πολύ το ενδιαφέρον ήταν η συμμετοχή του κόσμου, με αποκορύφωμα το τραγικό ρυθμικό χειροκρότημα που φανέρωνε ποιοι έχουν βρεθεί σε συναυλία του Μιχ. Χατζηγιάννη…Θα αναρωτηθείτε εύλογα, τι λέει ο κομπλεξικός τώρα…αλλά όσοι ήταν εκεί, έχουν μάτια και βλέπουν. Κρατάω πάντως, ότι γενικά ο κόσμος απόλαυσε το live και συμμετείχε. Είτε είναι από αυτούς που θα πάνε μετά στα “alternative” στέκια της παραλίας, είτε απ’ αυτούς που θα κατηφορίσουν στο χωνευτήρι της Βαλαωρίτου, είτε τέλος αυτούς που μετά από τις αγγλικούρες του αυστραλού χρειάζονται λίγο ελληνικό ντέρτι και ψυχή…sic.
Στο μουσικό κομμάτι της συναυλίας, όπως έχετε καταλάβει ο Dub FX, η Flower Fairy και ο Cade ήταν εξαιρετικοί. Φαινόταν ότι απολάμβαναν τη συμμετοχή του κόσμου –γι’ αυτό και η δέσμευση για να επιστρέψουν- , υπήρχε ρυθμός και ικανοποίηση του κοινού που άκουσε όλα τα «γνωστά» τους. Για άλλη μια φορά δείξαμε το πόσο τρόμπες και πίσω είμαστε ως κοινό συναυλίας, που στο encore για τελευταίο κομμάτι επιλέξαμε δια βοής να ακούσουμε το Fly With Me και όχι κάτι καινούργιο που όπως ανέφεραν δεν έχουν παίξει πουθενά.
Προσωπικά απόλαυσα τη συναυλία, θα ήθελα να ακούσω μερικά ακόμα νέα κομμάτια αφού όπως μου είχαν πει και οι ίδιοι το νέο τους album είναι σχεδόν έτοιμο, χάρηκα το ότι είχε αρκετό κόσμο, ελπίζω όμως στην εξέλιξη μας ως συναυλιακό είδος και μου άρεσε που υπήρχε συμμετοχή του κόσμου τόσο στο support, όσο και στο burn out της συναυλίας.
Πρώτο review της στήλης Propaganda για φέτος, ελπίζω ο συναυλιακός χειμώνας να συνεχιστεί έτσι.
Υπομονή, ηρεμία και αγάπη…ααα και όπως προτείνει και η Flower Fairy, να τρέφεστε σωστά και να ασκήστε.