Και τελικά την έλυσα την απορία μου, όταν άκουσα στο τέλος τα παράπονα της φίλης μου και των υπόλοιπων παρευρισκόμενων. Ναι, τελείωσε νωρίς… και ναι, κατά τη γνώμη μου ήταν υπέροχοι, οπότε και παραπάνω ώρα να έπαιζαν, εγώ θα ήθελα να ακούσω και άλλο.
Αισθάνομαι τυχερή, όχι μόνο γιατί παρακολούθησα το live αλλά και γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία μέσω του Up’n’Loud web radio να έχω μία φιλική κουβέντα (προτιμώ να το βλέπω ως φιλική συζήτηση και όχι ως συνέντευξη) με τον Wax Tailor δέκα λεπτά πριν βγει στη σκηνή, υπό ρυθμούς πίεσης είναι η αλήθεια.Εγώ είχα ένα γενικότερο τρακ και αυτός αγχωνόταν υποθέτω για το χρόνο…
- Πόσο χρόνο έχουμε?
- Τι ώρα είναι?
- Έντεκα…
- Έπρεπε να είμαι στη σκηνή αυτή τη στιγμή…
Δεδομένων λοιπόν των στενών χρονικών περιθωρίων, ήταν πολύ ευγενικός ώστε να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις
μου - που δεν ήταν και λίγες - και άκρως ομιλητικός, όπως θα παρατήρησαν και όσοι ήταν παρόντες στο Block33
εκείνο το βράδυ, αφού καθ’ όλη τη διάρκεια του live, έπειτα από σχεδόν κάθε κομμάτι ευχαριστούσε ένθερμα το
κοινό της Θεσσαλονίκης ή αναφερόταν σε κάτι… όπως στο γεγονός ότι ντρέπεται για τον πρόεδρο της χώρας του.
Ήταν ίσως και η στιγμή που καταχειροκροτήθηκε από το κοινό, όταν είπε ότι αισθάνεται την υποχρέωση να ζητήσει
συγνώμη από τους Έλληνες και να απολογηθεί για τον τωρινό πρόεδρο της Γαλλίας.
Τον Wax Tailor πλαισίωναν η Charlotte Savary με την γλυκειά φωνή της, ο άκρως ενθουσιώδης Mr Mattic, που
ξεσήκωσε το κοινό υπό τους ρυθμούς της hip-hop και η Christelle Lassort στο βιολί,η Ludivine Issambourg
στο φλάουτο και ο Matthieu Detton στο τσέλο. Το σκηνικό ολοκλήρωνε η οθόνη πίσω από τα decks, που έδειχνε
εικόνες από video clip και από κλασικές ασπρόμαυρες αμερικάνικες ταινίες.
Ακούστηκαν διάφορα γνωστά κομμάτια, όπως το Que Sera, το Our Dance, το Positively Inclined κτλ, όπως
και ορισμένα καινούργια κομμάτια που θα συμπεριληφθούν στο νέο του άλμπουμ. Όπως ήταν φυσικό το
Block33 ήταν γεμάτο κόσμο, που χόρευε ενθουσιασμένο.
Η δική μου απογοήτευση προήλθε από το γεγονός ότι δεν έπαιξε το αγαπημένο μου κομμάτι (The Games You Play)
και ότι, όπως ανέφερα στην αρχή, το live κράτησε πολύ λίγο (μόνο μία ώρα και κάτι). Παρόλα αυτά θα προσπαθήσω
σίγουρα να είμαι παρούσα στο επόμενό του live στη Θεσσαλονίκη – υποσχέθηκε ότι θα ξανάρθει και τέταρτη φορά-
και θα περιμένω να ακούσω το νέο του άλμπουμ, που θα κυκλοφορήσει σύντομα. Τέλος, να υπενθυμίσω στους
Έλληνες θαυμαστές του Wax Tailor κάτι που μου έκανε εντύπωσε και που ο καθένας μπορεί, είτε να ενστερνιστεί
είτε όχι … ότι ό ίδιος ανέφερε, λόγω της οικονομικής δυσχέρειας της χώρας μας, to “download for free people!!...’’