Ο Βασίλης Νάκης (a.k.a. Papercut) ασχολείται με την electronica, διηθημενη μέσα από το φίλτρο της downtempo & ambient μουσικής, με μελαγχολικές και σκοτεινές πινελιές. Ιδιαίτερα ανήσυχος και δραστήριος, έχει γράψει μουσική για ταινίες μικρού μήκους, εκθέσεις τέχνης καθώς και θεατρικές παραστάσεις. Περισσότερο γνωστός έγινε κυρίως μέσα από το remix στο τραγούδι P.S. (Love song) των Monitor, των οποίων υπήρξε μέλος.
Έχει επηρεαστεί από τη μουσική του κινηματογράφου και ιδιαίτερα από συνθέτες των 50s-60s, όπως ο Ennio Morricone και η μουσική του εκφράζεται με ένα μοναδικά αισθαντικό τρόπο. Ο κινηματογράφος διαδραματίζει έναν ιδιαίτερο ρόλο στη μουσική του κι όπως ο ίδιος λέει, ''αν η μουσική είναι η μεγάλη μου αγάπη, ο κινηματογράφος είναι η ερωμένη μου''...
Το 2010 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο album του ''Papercut'' στη Sound of Everything και πρόσφατα η ανανεωμένη έκδοση του δίσκου, με remixes κι ένα νέο τραγούδι......
Βασίλη καλησπέρα!Πότε και πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με τη μουσική;
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ,ασχολούμαι με την μουσική. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω
μια συγκεκριμένη αφετηρία.Έφηβος ακόμη παίζω σε διάφορες μπάντες πριν καλά-καλά μάθω
να διαβάζω νότες.Καταλαβαίνω αμέσως οτι αυτό είναι που θέλω να κάνω.Και μάλιστα οχι τόσο
να παίζω μουσική,όσο να γράφω.Αργότερα πηγαίνοντας στο ωδείο, συνειδητοποιώ οτι δεν
πρόκεται να γίνω ποτέ ένας καλός πιανίστας,μιας και δεν έχω καμμία διάθεση να διαβάσω.
Έτσι πέφτω με τα μούτρα στην σύνθεση.
Το πρώτο συγκρότημα στο οποίο έπαιξες,ήταν οι Watercolours.Τι κρατάς από αυτή σου την εμπειρία;
Η παρουσία μου στους Watercolours μου έδωσε πολλά περισσότερα από ότι θα περίμενα
ξεκινώντας.Πρώτα από όλα την ουσία της μπάντας,όπου 5 διαφορετκοί άνθρωποι φιλτράρουν
τα ανόμοια ακούσματα τους και δημιουργούν κάτι δικό τους.Μετά ήρθαν τα live,η επαφή
με το κοινό, τα ταξίδια στο εξωτερικό. Όμορφες στιγμές,μιας πολύ όμορφης εποχής ,
είναι σαν την πρώτη αγάπη, ποτέ δεν την ξεχνάς.
Και μετά ήρθαν οι Monitor.Και η μεγάλη επιτυχία με το P.S. Love Song.Πες μου λίγα λόγια γι αυτό..
Οι monitor είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου που νομίζω ότι δεν έχει κλείσει ακόμη.
\Το p.s. ήταν απο τα τελευταία τραγούδια που έγραψα για το cd.Θυμάμαι την εποχή που
γράφαμε το album στο studio.Έχουμε τελειώσει τη μίξη και καθόμαστε με την Άλικη και
ακούμε ένα-ένα τα tracks.Στο τέλος συμφωνούμε οτί το ps είναι το αγαπημένο μας τραγούδι
και επίσης οτι είναι ένα κομμάτι που θα αρέσει μόνο σε μας και σε 5 φίλους μας.Βέβαια η
συνέχεια έδειξε πόσο λάθος είχαμε κάνει σ αυτή την εκτίμηση μας.
Αργότερα αποφασίζεις να προχωρήσεις με το τωρινό "project", Papercut.
Πώς ξεκίνησε η ιδέα αυτή και πώς εξελίσσεται;
Η ιδέα αυτού του project υπήρχε πολλά χρόνια στο κεφάλι μου,αλλά ποτέ δεν το έπαιρνα απόφαση.
Μέχρις ότου έρχεται μια εποχή που η ζωή μου παίρνει την κάτω βόλτα, σε όλα τα επίπεδα.
H μόνη μου διέξοδος για να πω όλα αυτά που με καίνε και να τα ξορκίσω είναι η μουσική.
Έτσι γεννιούνται το my melody,το morning blues,το black dog.Γράφω ακατάπαυστα.Μέσα
σε 2 βδομάδες έχω σχεδόν τελειώσει το υλικό του album.
Το πρώτο σου album ως Papercut,έχει μέσα τραγούδια με μοναδικό ήχο αλλά
και ιδιαίτερα ονόματα.Πώς επιλέγεις κάθε φορά τον τίτλο που θα δώσεις σε κάθε τραγούδι σου;
Δεν επιλέγω τίτλους για το πόσο ωραίοι η ιδιαίτεροι μπορεί να ακούγονται,αυτό είναι
το μόνο σίγουρο.Ο τίτλος του κάθε τραγουδιού δεν είναι τίποτε αλλό,παρά η σύνοψη
των όσων λέει το τραγούδι, η της αφετηρίας που με έκανε να το εμπνευστώ.
Η σύνθεση των τραγουδιών είναι ομολογουμένως μια ιδιαίτερα σημαντική διαδικασία,
αν όχι η σημαντικότερη...Από πού παίρνεις αφόρμηση για να συνθέσεις τη μουσική σου
και ποια διαδικασία ακολουθείς πρώτη, αρχικά σκέφτεσαι τη μελωδία και μετά προχωράς
στην ενορχήστρωσή της;
Αφορμή μπορεί να είναι οτιδήποτε,κάτι που διάβασα,κάτι που είδα η άκουσα, κάποια
ανάμνηση,ένα έντονο συναίσθημα.Στην διαδικασία μάλλον λειτουργώ ανάποδα.Συνήθως
η μελωδία έρχεται τελευταία και θα έλεγα πως δεν της αφιερώνω ιδιαίτερο χρόνο. 'Οσο
σχολαστικός και τελειομανής είμαι στην ενορχήστρωση, άλλο τόσο ενστικτωδώς λειτουργώ
με την μελωδία.Θελώ να είναι και να ακούγεται όσο το δυνατόν πιο αβίαστη και φυσική.
Αν το ηχητικό περιβάλον που έχω φτιάξει με εμπνέει,συνήθως την μελωδία την ακούω
πρώτα στο κεφάλι μου.
Επιλέγεις μόνο γυναικεία φωνητικά στα τραγούδια σου...Γιατί;
Η αλήθεια είναι ότι πάντοτε με γοήτευαν οι γυναικείες φωνές.Στην αρχή σαν ακροατή,
αργότερα ως μουσικό.Είναι αυτό το "αλλοτινό" που έχουν οι περισσότερες γυναικείες
φωνές,το "λίγο πάνω απο το έδαφος" όπως μου αρέσει να το λεώπου ταιριάζει απόλυτα
με το μουσικό μου περιβάλλον.Βέβαια αυτό δεν σημαίνει οτι δεν μου αρέσουν -για άλλους
λόγους- και αρκετές αντρικές φωνές.Ήδη υπάρχει στο μυαλό μου η συνεργασιά με μια
από αυτές για το επόμενο album.
Είδομεν.
Και μια ερώτηση για την εγχώρια μουσική σκηνή...Τι άποψη έχεις για την ελληνική
εναλλακτική, ποιοτική (sic) μουσική;
Υπάρχουν τόσο καλά πράγματα πλέον και σε τόσο διαφορετικά μουσικά είδη, περισσότερα
απο κάθε άλλη εποχή νομίζω. Αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό. Όσον αφορά στο ¨ποιοτικό"
είναι μια έννοια που δεν μου λέει απολύτως τίποτα.Υπάρχει καλή και κακή μουσική,αυτό
είναι όλο.Νομίζω οτι το πιο δύσκολο πράγμα στην τέχνη είναι να κάνεις κάτι χωρίς να κάνεις
εκπτώσεις στο καλλιτεχνικό σου όραμα και ταυτόχρονα να το αγαπήσει ο κόσμος.Γι αυτό
και πολλές φορές βγαίνω από τα ρούχα μου με μέτρια πράγματα που στο όνομα του "ποιοτικού"
γίνονται μεγαλύτερα από αυτό που είναι,μέσα απο ένα κύκλωμα ,μικρόκοσμο θα το έλεγα,
ανθρώπων που επιβάλουν απόψεις και θεωρούν πως είναι πιο έξυπνοι από εμάς και άρα βλέπουν
κάτι που εμείς οι υπόλοιποι κοινοί θνητοί δεν μπορούμε να δούμε.
Τι σχεδιάζεις μουσικά για το μέλλον σαν Papercut;Θα δούμε
κάποια νέα δουλειά σου σύντομα;
Μόλις κυκλοφόρησε το repack του πρώτου μου cd μιας και η αρχική κόπια εξαντλήθηκε.
Περιλαμβάνει ως bonus tracks 4 remixes απο τους Eelke Kleijn, Cayetano, V-sag ,
Speerit και ένα καινούργιο τραγούδι το At Dawn.Είναι αρκετά νωρίς λοιπόν για να μιλάμε
για νέα κυκλοφορία.Βέβαια από την άλλη η δημιουργική διαδικασία δεν σταματάει.
Έχω μαζέψει ήδη αρκετό υλικό,αλλά το πότε θα κυκλοφορήσει και το τι ύφος θα έχει,είναι
ακόμη πολύ νωρίς για να το ξέρω.
Πότε θα έρθεις στη Θεσσαλονίκη;
Ελπίζω σύντομα.Μόλις βέβαια γίνει και η ανάλογη πρόταση.Πρέπει να ομολογήσω
εδώ,οτι η Θεσσαλονίκη ήταν η πρώτη πόλη που με αγκάλιασε,αρκετά πριν απο την
Αθήνα και οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ γι αυτό.
Ευχαριστώ πολύ το Βασίλη Νάκη για το χρόνο που διέθεσε!