-Θα μας πείτε από πιο μέρος απέχει η Θεσσαλονίκη 63 ακριβώς χιλιόμετρα και πήρατε έτσι το όνομα σας?
Καταρχάς γεια χαραντάν, με λένε Aλεξη και είμαι καλά, είναι 3:30πμ, μόλις σχόλασα από τη συναυλία του 12ου Πίθηκου (γαμω) και έχω πιει σε σημείο απόλυτης αλκοολικής ειλικρίνειας. Λοιπόν, όπως γυρνάς από Καβάλα (χωρίς το 2ο «α» είναι καυλα), κάπου κοντά στον Σταυρό, έχει μια πινακίδα που λέει Θεσσαλονίκη 63χλμ. Επίσης από το στούντιο μας μέχρι την Βέροια είναι 63 χλμ… Το όνομα αυτής της μπάντας είναι αποτέλεσμα πρόσθεσης των ηλικιών των τότε μελών (Χρηστος23, Σωτηρης20, Παρης20). Πρωτότυπο, έτσι? Το high είναι συντόμευση του high school.
Τότε ξεκίνησαν όλα, πάντως οι θαμώνες του Καλαμιτσίου σας θυμούνται να κάνετε live και να ξεσηκώνετε κόσμο.
Τα παιδιά έπαιζαν μαζί από το ‘97. Το ’99 γνωρίζομαι μαζί τους μέσω της γυναίκας μου, κάνουμε μια πρόβα στα Riff στην Καρακαση, δεν μπορώ να σταματήσω να χοροπηδώ και έτσι δένει το γλυκό… Μετά μάζεψα 60 χιλιάδες δραχμές και πήγα και τους βρήκα στην Αγγλία, όπου είχαν γνωριστεί με τον Στέλιο(dj stel) και είχαν βγάλει αρκετά κομμάτια. Ο Σωτήρης έχει αρχίσει να παίρνει άλλο δρόμο και ο εθισμός του τον έχει απομακρύνει από όλους μας. Τέλος πάντων, Αγγλία με φιλοξένησαν τα παιδιά, παίζαμε σε μαγαζάκια, πίναμε μπυριτσες, δούλευα όπου να’ναι (ακόμη και σε μπατσικό κάναμε τους συνήθεις ύποπτους και βγάζαμε τα προς το ζην). Ήρθαμε πολύ κοντά… Ίδιες ανησυχίες, ίδια προβλήματα, ίδια μουσική καυλα… Για το καλαμιτσι δεν μπορώ να πω πολλά γιατί εγώ και η μνήμη μου έχουμε πάρει διαζύγιο από το ’96 (όταν πήγα φαντάρος και γύρισα αλκοολικός). Ο Χρήστος και ο Παρης πηγαίνουν εκεί πολλά χρόνια όπως και πολλοί φίλοι μας και είναι κοινώς αποδεκτό πως το Καλαμιτσι είναι παράδεισος (αν πιστεύεις στον παράδεισο και στην κόλαση).
Τhink before unzippin’,debuto album , με 23 κομμάτια που σε κερδίζει με το πρώτο άκουσμα , ανατρεπτικό για το χώρο της reggae ska σκηνής , τι περιλαμβάνει όμως επακριβώς και πόσο δύσκολο ήταν να συμβεί κάτι τέτοιο εν όψη 2010…
Πρώτον, είναι 24 κομμάτια, αυτό σημαίνει πως δεν έχεις βρει ακόμη το κρυφό κομμάτι. Ηχητικά το τελικό αποτέλεσμα μας ξενέρωσε, αλλά σε σχέση με ότι είχαμε κάνει ως τότε, ήταν σαφώς καλύτερο. Εις υγειαν… Έχει πολλά τραγούδια παλιότερα και μουσικές που έπαιζα με «Του κωλου τα εννιάμερα» (παλιά μπάντα) αλλά και καινούργιες ιδέες που τις δουλέψαμε με τα πνευστά και τον Πάνο Παπάζογλου που έστειλε όλο το πράγμα εντελώς αλλού. Βάλαμε χρόνο, κόπο, χρήμα, μας βοήθησε οικονομικά και η Playfalse records, το στειλαμε Aμερικά για μαστερινγκκκκκκ, ο Τζερντεφ έβγαλε ωραίες φωτογραφίες, η Λωρα ξεκωλωθηκε 1 χρόνο με το artwork και βουαλα… το ρημάδι το τσι-ντι.
Εχετε δώσει πολλά Live σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και όχι μόνο , ποιο ξεχώρισε , μέχρι που έφτασε η χάρη σας , καλές και κακές στιγμές ?
Έχουμε παίξει σχεδόν παντού, μόνο σε συγκέντρωση νεοναζί δεν έχουμε παίξει κι ούτε πρόκειται (να μου κοπούν οι όρχεις καλύτερα), έχουμε παίξει αρκετές φορές Βουλγαρία (αλητεία και το νου σας) και τον περασμένο Αύγουστο κάναμε μια βόλτα και περάσαμε από Amsterdam, Lille, London, Exeter, Berlin, Prague, Belgrade, Skopje. Ωραία λαιβ, ωραίες στιγμές και δύσκολες. Kαι εκεί φαίνεται από τι σκατα είναι ο καθένας φτιαγμένος… Καλές στιγμές είναι κάθε συναυλία στην οποία κάποιος θα ματώσει, θα γελάσει, θα ανατριχιάσει, θα με φτύσει, θα συμμετέχει γενικότερα. Όταν οι φίλοι μας γουστάρουν, τα λόγια περισσεύουν. Κακές στιγμές ήταν όταν πέθανε ο Βασιλάκης(απαμαν) και αργότερα ο Σωτήρης και πολλές άλλες που δεν θυμάμαι κι ούτε θέλω. Γενικά οι κακές στιγμές είναι πάρα πολλές, αλλά παρολαυτα αξίζει.
Τα άμεσα σχέδια σας, ετοιμάζετε κάτι καινούργιο? Άκουσα νέο κομμάτι στην δεύτερη εμφάνιση σας στο ράδιο αρβύλα..
Άμεσα σχέδια, όπως πάντα, δεν υπάρχουν... Όλα είναι στον Μπάμπη τον φλου. Έχουμε καινούργιες ιδέες, οι οποίες θέλουν πρόβες και εμείς ποτέ δεν κάναμε πρόβες, γιατί ο καθένας μας βάζει άλλες προτεραιότητες στην ζωή του… ας είμαστε ζωντανοί και έξω από την φυλακή και βλέπουμε. Για το ράδιο αρβύλα, τι να σου πω... πολύς κόσμος κράζει και αυτούς και εμάς που παίξαμε εκεί, αλλά όλοι κάθισαν και το είδαν (πονάει το μυαλό μου). Τα παιδιά εκεί, παρ’ολους τους συμβιβασμούς που ενδεχομένως είναι αναγκασμένοι να κάνουν, κάνουν μια πολύ ωραία κι αξιόλογη προσπάθεια. Μακάρι να υπήρχαν πιο πολλές εκπομπές σαν το αρβύλα και λιγότερες σαν το αξίζει να τον πιεις.
Πείτε μας δικά σας 5 αγαπημένα album , αγαπημένους καλλιτέχνες , ποιες ήταν οι επιρροές σας..
Όλα των bad religion / punk in drublic (nofx) / punx not dead (exploited) / south of heaven (slayer) / 36th chamber (wu-tang-clan)
Θα ήταν παράληψη να μην συζητήσουμε για τους στοίχους των tracks , στοίχοι με νόημα , επαναστατικότητα και όχι μόνο.. από το ξέφρενο “what can you do”.. μέχρι τον αναπάντεχο στοίχο του “date with the needle”.
Αφού βρίσκεις ξέφρενο το what can u do?, τότε έχεις πρόβλημα… χαχαχαχα αστειάκια. Οι στίχοι είναι δαίμονες μες στο γαμημένο κεφάλι μου και πρέπει να βγουν και να αποτυπωθούν σε χαρτί. Δεν μπορώ να μιλήσω για τους στίχους του Χρηστού, οπότε μιλάω για τους δικούς μου, που είναι και οι πιο πολλοί. Εννοείτε όμως ότι το «skateboard against injection» στο more and more, είναι στίχοι που μας αγγίζουν όλους το ίδιο, μιας και έχουμε χάσει πολύ κόσμο από πρέζα… Όσον αφορά το date with the needle, έχω μια κληρονομική μαλακια στα κόκκαλα (αγκυλοποιητικη σπονδυλαρθρίτιδα) και ταλαιπωρούμαι πολλά χρόνια με πόνους τρελούς και κωλοχαπια. Μετά, άρχισα τα σουτια (πρώτα υποδορια και μετά ενέσιμα), τα οποία τα έπαιρνα από το φαρμακείο της θειας μου της Ελένης, εξ’ου και ο τίτλος.
Δώστε μας τον δικό σας ορισμό για την επιτυχία για ένα συγκρότημα σαν τους 63 high..
Επιτυχία για μένα προσωπικά είναι να ανατριχιάζεις, να ενθουσιάζεσαι και να αφοσιώνεσαι με την μουσική όπως την πρώτη φορά που άρχισες να παίζεις, και να μπορείς να το μοιράζεσαι αυτό το συναίσθημα και με άλλον κόσμο, χωρίς να αναγκάζεσαι να χάνεις μεροκάματα και να βάζεις λεφτά απτήν τσέπη σου για να πας να παίξεις στο μαγαζί κάποιου η οπουδήποτε αλλού… επιτυχία είναι να επηρεάζεις και να σε επηρεάζουν, να νιώθεις και να σε νιώθουν και τέλος μαζί με όλα αυτά, επιτυχία είναι να’χεις την αλήθεια ακόμη μέσα σου.
Τι μήνυμα θα θέλετε να περάσετε σε όλους αυτούς που έρχονται στα live..
Ευχαριστούμε παραπαρα πολύ όλους τους ανθρώπους (ανω-θρωσκω) που έρχονται και μοιράζονται την καυλα μας μαζί μας και που έχουν το χάρισμα και την κατάρα να σκεφτονται…
Σε 5 χρόνια από σήμερα που θα βρίσκονται οι 63 high?
Για όλη την μπάντα δεν μπορώ να σου πω, αλλά εγώ αν δεν διαλυθεί ο πλανήτης και εξακολουθεί να είναι βιώσιμος, θα’θελα να κάνω παιδιά και μαζί με την γυναίκα μου να φύγουμε μακριά απτο τσιμέντο, γιατί αρχίζει και περνάει στην καρδία μου και χαλιέμαι. Ελπίζω επίσης να έχω τους φίλους μου κοντά μου και να συνεχίζω να εκφράζομαι.
…..ευχαριστούμε πολύ αν διαβάσατε ως εδώ, εις το επανιδειν και όπως έλεγε και ο Jacques Mesrine “θεέ μου φυλά με απτούς φίλους μου. Τους εχθρούς μου τους κανονίζω μόνος μου”…… πάω για ύπνο καληνύχτα!